You're currently reading
Florante at Laura

Table of Contents
Document Rating:
(Document tag cloud)
Bookshelf

Sign in to Filipiniana.NET to keep track of your favorite articles through bookmarks!


Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari1 nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog
Francisco Baltazar
 
Baltazar, Francisco. Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog. 1861. Reprint, Manila: n.p., 1921.
 
PANGKALAHATANG BUOD: Ang awit na ito ay tungkol sa magkasintahang Florante at Laura. Si Florante, anak ni Duke Briseo, ay isang magiting na mandirigma sa kaharian ng Albania. Siya ay pinag-aral sa Atenas at doon niya naging kaaway si Adolfo na kaniyang kababayan. Nang umuwi sa Albanya, namuno si Florante at naging matagumpay sa digmaan laban sa mga Muslim. Dahil sa kaniyang kagitingan ay napaibig sa kanya si Laura, ang anak ni Haring Linceo. Habang nasa ibang bayan si Florante, inagaw ni Adolfo ang trono at ipinapatay sina Haring Linceo at Duke Briseo. Dinakip si Florante pag-uwi niya, saka ikinulong at pagkatapos ay iginapos sa punongkahoy sa gitna ng gubat upang kainin ng mababangis na hayop. Ngunit sinaklolohan siya ni Aladin, ang prinsipeng Muslim. Maririnig nina Florante and Aladin ang pag-uusap ng dalawang dalaga na sina Laura at Flerida. Isinalaysay ni Laura na dinala siya sa gubat at tinangkang pagsamantalahan ni Adolfo ngunit siya ay niligtas ni Flerida na kasintahan ni Aladin. Natagpuan ng hukbo na pinamumunuan ni Menandro, ang kaibigang matalik ni Florante, ang apat. Bumalik, ikinasal, at naghari sa buong Albanya sina Florante at Laura habang nagpabinyag, ikinasal, at namuno sina Aladin at Flerida sa kanilang kaharian.
PAMBUNGAD NA TALA: Ang Florante at Laura na may kompletong pamagat na Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog ay inilathala ni Francisco (Balagtas) Baltazar noong 1838. Inalay ni Baltazar ang Florante at Laura sa kaniyang iniibig, si Maria Asuncion Rivera o Selya, na sa kasamaang-palad, ay ikinasal sa kaniyang karibal na si Mariano Capule.
Bagama’t isang pailalim na tumutuligsa sa pagmamalabis at pagkukulang ng kolonyal na pamahalaan, lumusot ang Florante at Laura sa sensura ng mga Espanyol at pinayagan itong ilimbag at itanghal sa mga teatro at dulaan. Ayon kay Hermenegildo Cruz, 106,000 nang salin ng Florante at Laura ang nalimbag kabilang ang salin ni Epifanio de los Santos sa Espanyol. Marami ring bersiyon at anyo ng Florante at Laura ang lumabas at nailathala. Dahil sa kasikatan ng naturang awit, ito ay hinalaw sa pelikula, sayaw, at iba pang awit-pagtatanghal. Ang Florante at Laura na ito ay isang sipi na binigyan ng paunang salita at paliwanag ni Carlos Ronquillo.
   Pangkalahatang Buod at Pambungad na Tala isinulat ni Wesley June P. Inay; Inedit ni Roberto T. Añonuevo
EXECUTIVE SUMMARY: Florante at Laura is a Filipino awit about a love story set in the Kingdom of Albania. Florante was the son of Duke Briseo from Albania. Florante was enrolled in Athens and later earned the admiration and respect of his teachers and fellow students while making an enemy out of Adolfo, a fellow Albanian, who was jealous of his achievements. Upon his return to Albania, Florante commanded the army in defeating the Muslims who had besieged the Kingdom of Crotona. After being successful in numerous battles against the Muslims, Florante fell in love with Laura, the king’s daughter. While Florante was away, Adolfo seized the throne and killed the king and Duke Briseo. Florante was arrested, imprisoned and was sentenced to die in the middle of the forest, where wild animals abound. Aladin, a Muslim prince, heared the cries of Florante, freed him and killed the lions that were about to kill Florante. While they were talking in the forest, they heard some voices which they found out to be that of Laura and Flerida. Laura told Florante that Adolfo tried to rape her but Flerida killed Adolfo with a bow and arrow. The four were then found by an army of Menandro, Florante’s trusted friend. Florante married Laura and they ruled the Kingdom of Albania. After converting to Christianity, Aladin married Flerida and ruled over the Persian kingdom.
INTRODUCTORY NOTES: Florante at Laura, the full title of which was Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog, was written by Francisco (Balagtas) Baltazar in 1838. This awit was dedicated to Baltazar’s sweetheart, Maria Asuncion Rivera or Selya, who unfortunately married Baltazar’s rival, Mariano Capule.
Despite being a love story, Florante at Laura had underlying nationalistic tones that escaped the eyes of the Spanish censorship permitting it to be shown in theatres and plays. Adapted in different literary forms and versions, Florante at Laura, according to Hermenegildo Cruz, had 106,000 translations among them the Spanish translation made by Epifanio de los Santos. This copy of Florante at Laura was reprinted with an added foreword and explanation made by Carlos Ronquillo.
   Executive Summary and Introductory Note written by Wesley June P. Inay; Edited by Roberto T. Añonuevo.

Paunang Salita
 
Nang kalahatian ng 1906, na lumabas sa larangan ng Panitikang Tagalog ang mahalagang aklat ng "Kun sino ang kumatha ng Florante", ni G. Hermenegildo Cruz, ay sinasabing may mga 106,000 nang salin ng "Florante at Laura" ang naipalilimbag ng iba't iba; at sapul noon hangga ngayon ay marami na ring taón ang nagsipagdaan, at sa loob ng panahong iyan—lalo na nga't kung aalagataing siyang panahon ng kaunlaran ng Panitikang Tagalog at ng kasiglahan sa pagbabasá at ng pag-uumalab na lalo ng pagmamahal sa ating walang kahambing na Makatang Francisco Baltazar—ay walang alinlangang sa datihang bilang ng 106,000 ay di na rin kakaunti at di na iilang libo ang naparagdag pa. At sa harap ng kasiglahang iyan ay mapaghahalatang nagkaroon din ng ibayong sigla ang nagsisipagpalimbag. Isa't isa ay gumagawa ng kanikanyang kaya, upang mapalitaw na kalugodlugod ang "Florante at Laura". Ngunit sa likod ng kasiglahang iyan at kapuripuring pagpupunyagi ay kasakitsakit sabihing wari'y naipagwawalang bahala kung minsan ng ilan yaong tagubiling:
 
"Di co hinihinging pacamahalin mo tauana,t, dustain ang abang tula co gauin ang ibigui,t, alpa,i, na sa iyo ay houag mo lamang baguhin ang verso".
 
Naipagwawalang bahala? Walang alinlangan. Pinatutunayan ng mga pangyayari. Nguni't maaari namang paniwalaang hindi sa atas ng masamang hangad na "paalatin ang matatamis na tula" kundi bagkus pa ngang sa magandang nais, na lalo pang mapatamis. Lalong mapasarap. Lalong mapabuti. Lalong maitumpak. Gayon man, at maging gaano man kabanalang ganyang nais, ay di rin maipagkakailang tunay na pagwawalang bahala sa tagubilin at tunay na ipinagkakamit ng malubhang kasalanan ni Sigesmundong dinadaliri ng dakilang Makata.
 
Kailangan ngang kung ano ang akda ng dakilang Makata ay siyang papanatilihing buhay magpakailan man, walang munti mang pagbabago, sa maging labis man o kulang, kahi't mali mang nakikita. Ni isang titik, ni isang kuwit—maliban na nga lamang kung hindi maiwasan dahil sa makapangyarihang atas ng panibagong alituntunin sa pagsulat.
 
Sinasabing ni saan man ay wala na ngayong matatagpuang isa mang salin ng "Floranteng" limbag noong buhay pa si Balagtas, at may paniwalang ang iniingatan ni Dr. Pardo de Tavera ay siyang matanda sa lahat nang nakatago ngayon; nguni't sa kagandahang palad ay sumakamay namin ang isang salin ng lumabas noong 1861, linimbag sa papel Tsina ng "Imprenta de Ramirez y Giraudier", at sa kanyang takip na papel katalan—takip na ilinagay lamang ng maingat na may-ari—ay nakatitik ito: "Es propiedad de Don Jose Dioniso de Mendoza". Si Balagtas ay namatay noong ika 20 ng Pebrero ng 1862, sa gulang na magpipitongpu't apat na taón. Kaya, maliwanag, na buhay pa si Balagtas ng limbagin nina Ramirez ang "Floranteng" sumakamay namin, at matanda pang di hamak sa iniingatan ni Dr. Tavera, sapagka't ang kanya ay limbag lamang noong 1870 ng "Imprenta de B. Gonzales Mora" sa Binundok. Siyam na taón nga ang katandaan dito. At kung aalagataing buháy pa nga si Balagtas noong 1861 ay walang alinlangang dahil sa pagpipitagan man lamang sa noon pa ma'y itinuturing nang "Hari ng mga Manunula", ang sumakamay namin ay di pa "napanghihimasukan ng kamay ni Sigesmundo",
 
Ang saling iyan ay wala na sa amin, pagka't hindi amin. Naipagparanya lamang sa amin—dahil sa paglabas noong 1906 ng "kun sino ang kumatha ng Florante"—ng noo'y nag-aaral pa sa "Escuela de Derecho" at ngayo'y abogado Alfonso Mendoza, masugid na demokrata; at sa likod ng ilang buwang pag-iingat at pagsipi namin ay pinagpilitang bawiin ng nagpahiram, dahil sa minamahal daw mabutí ng kanyang ama, palibhasa'y sa mga nuno pa nila minana. Isinauli rin nga namin, sa likod ng kung makailang pagwawalawalaan.
 
At kamakailang maitanong namin uli sa abogado Mendoza ay ganito ang isinagot:
 
—Aywan bagá kung saan na naroon. Tila sira na ang mga unang mukha.
 
Kaya, nang paroonan ni Epifanio ay aywan kung nakuha niya o hindi....
 
Si G. Epifanio de los Santos—ang dalubhasang istoriograpo, ang guro, ang akademiko, ang sumakastila ng "Florante"—ay siyang tinutukoy. Kami ang sa kanya ay nakapagpahiwatig, upang mapawi ang maling paniwala, na "wala na ngayong Floranteng limbag nang buháy pa si Baltazar." At dahil diyan ay walang salang nagdumaling paroon, upang makuha—sa paano man—ang mahalagang hiyas ng Literaturang Tagalog na pinakamamahal niya. Sakaling nakuha niya, kahi't na nga sira-sira, ay dapat ipagpasalamat, sapagka't parang napalagay sa "kabang may pitong susi"; nguni't kung hindi, at kung natuluyan na ngang nasira, ay tunay na kahinahinayang.
 
Kahinahinayang! Tunay na kahinahinayang!...
 
Sakaling nasira na nga.
 
Nguni't gayon man ay may sukat na rin tayong dapat ikaaliw; ang siping naingatan namin. Pagkakapag-ingat, na maituturing nating isa na ring tunay na kapalaran, at siping walang munti mang pagbabago, palibhasa'y pinag-ingatan naming ilagay pati ng kanyang maliliwanag na kamalian sa limbagan at di dinagdagan, ni kinulangan, ng kahi't na ano.
 
At ang siping iyang sa huli'y linagyan namin ng mga paliwanag ay siyang ngayo'y inihahandog namin sa tanang magiliwin at mapagmahal sa walang kamatayang "Florante at Laura".
 
Maipaliliwanag naming buháy pa ang dakilang Makata ay nasasaulo nang mabuti ng kanyang mga anak ang "Florante at Laura". Paanong di magkakagayon ay sa pati ng iba't iba pa niyang akda'y nasasaulo rin? Ang "Florante" pa nga ba ang di mapapakintal sa kanilang ulo? At ang "Floranteng" nalalaman nila at mapahangga ngayo'y sariwa pa sa isipan ay isang saling ayon din sa kanilang ama ay siya niyang tunay na gawa. Dito natin mapagkukuro kung bakit walang kamalian sa mga huling labas ng "Florante", na di ang di mapupuna nila.
 
Kaya, nang ang ilang kabaguhang napuna namin, dahil sa masusing pagsusumag sa "Kun sino ..." at sa siping nasa amin ay maipakitang isaisa kay G. Victor Baltazar—anak na lalaki ng Makata at siyang pinakamatanda sa tatlong nabubuhay pa hangga ngayon (Victor, Isabel at Silveria), na laging nasa amin, tumitigil ng buwanan at lingguhan, dahil sa kalimitan nilang magpagamot dito sa Maynila, gayon din ang dalawang apong dalaga ni Balagtas, na sina Pepita at Vicenta[I.], anak ng Victor[II.]—; ang mga kabaguhang nadaliri ay pinatunayang "iba nga at di siyang nasa matandang nasasaulo nila". Nguni't, hindi naman napagpakuan namin ng tingin ang lahat, kundi ang madla lamang lalong mahalaga. Ni ang mga kamalian man ng pagkakalimbag sa siping nasa aming kamay ay di rin napag-usapan.
 
At ang lahat nang kaibhang iyan at kamalian ay siyang naging sanhi ng mga paliwanag namin sa dakong huli.
 
CARLOS RONQUILLO
Maynila, 10 Septiembre 1921.
 
[I.] Namatay noong ika 21 Sept. 1921.
[II.] Namatay noong ika 12 Dis. 1926.
 
-Alberta Balmaseda, asawa ni Victor, namatay noong Marso, 1921.
 

Page › »

Social Bookmarks
Rate it:
1 2 3 4 5

Name:
Comment:
Tags:
Verification:

Image Verification
(Generate new Image)

Show/hide comments
Cathy:

F u ck u 2All
florante at laura:

hiwalay na ba c f at l?!

TIGOK NA B CLA
jessie anderson:
mga titi keo!!!!!!!!!!!!!!!!!
camille:

hehe..

i review abot it wen i was 2nd year

waaah!
florante at laura:
  1. francisco florante at laura
fuck:
gago ang gumawa nito!!!!!!!!! ang tanga tanga!!!!!!!!!
rashin shyrica carranza:

hello poe anu poe yung apat na himagsik ni balagatas?yun lang poe salamat
rashin shyrica carranza:

hello poe anu poe yung apat na himagsik ni balagatas?yun lang poe salamat
ayra:

wla n me msbi, ,. . ! Tnx nlng 4 d info1 dat's ol!!!

helo pla ky JOHN RAY GAGARRA from apol F.!!
rubylyn:
PANGKALAHATANG BUOD: Ang awit na ito ay tungkol sa magkasintahang Florante at Laura . Si Florante , anak ni Duke Briseo, ay isang magiting na mandirigma sa kaharian ng Albania. Siya ay pinag-aral sa Atenas at doon niya naging kaaway si Adolfo na kaniyang kababayan. Nang umuwi sa Albanya, namuno si Florante at naging matagumpay sa digmaan laban sa mga Muslim. Dahil sa kaniyang kagitingan ay napaibig sa kanya si Laura , ang anak ni Haring Linceo. Habang nasa ibang bayan si Florante , inagaw ni Adolfo ang trono at ipinapatay sina Haring Linceo at Duke Briseo. Dinakip si Florante pag-uwi niya, saka ikinulong at pagkatapos ay iginapos sa punongkahoy sa gitna ng gubat upang kainin ng mababangis na hayop. Ngunit sinaklolohan siya ni Aladin, ang prinsipeng Muslim. Maririnig nina Florante and Aladin ang pag-uusap ng dalawang dalaga na sina Laura at Flerida. Isinalaysay ni Laura na dinala siya sa gubat at tinangkang pagsamantalahan ni Adolfo ngunit siya ay niligtas ni Flerida na kasintahan ni Aladin. Natagpuan ng hukbo na pinamumunuan ni Menandro, ang kaibigang matalik ni Florante , ang apat. Bumalik, ikinasal, at naghari sa buong Albanya sina Florante at Laura habang nagpabinyag, ikinasal, at namuno sina Aladin at Flerida sa kanilang kaharian.

PAMBUNGAD NA TALA: Ang Florante at Laura na may kompletong pamagat na Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog ay inilathala ni Francisco (Balagtas) Baltazar noong 1838. Inalay ni Baltazar ang Florante at Laura sa kaniyang iniibig, si Maria Asuncion Rivera o Selya, na sa kasamaang-palad, ay ikinasal sa kaniyang karibal na si Mariano Capule.
Bagama’t isang pailalim na tumutuligsa sa pagmamalabis at pagkukulang ng kolonyal na pamahalaan, lumusot ang Florante at Laura sa sensura ng mga Espanyol at pinayagan itong ilimbag at itanghal sa mga teatro at dulaan. Ayon kay Hermenegildo Cruz, 106,000 nang salin ng Florante at Laura ang nalimbag kabilang ang salin ni Epifanio de los Santos sa Espanyol. Marami ring bersiyon at anyo ng Florante at Laura ang lumabas at nailathala. Dahil sa kasikatan ng naturang awit, ito ay hinalaw sa pelikula, sayaw, at iba pang awit-pagtatanghal. Ang Florante at Laura na ito ay isang sipi na binigyan ng paunang salita at paliwanag ni Carlos Ronquillo.
   Pangkalahatang Buod at Pambungad na Tala isinulat ni Wesley June P. Inay; Inedit ni Roberto T. Añonuevo

EXECUTIVE SUMMARY: Florante at Laura is a Filipino awit about a love story set in the Kingdom of Albania. Florante was the son of Duke Briseo from Albania. Florante was enrolled in Athens and later earned the admiration and respect of his teachers and fellow students while making an enemy out of Adolfo, a fellow Albanian, who was jealous of his achievements. Upon his return to Albania, Florante commanded the army in defeating the Muslims who had besieged the Kingdom of Crotona. After being successful in numerous battles against the Muslims, Florante fell in love with Laura , the king’s daughter. While Florante was away, Adolfo seized the throne and killed the king and Duke Briseo. Florante was arrested, imprisoned and was sentenced to die in the middle of the forest, where wild animals abound. Aladin, a Muslim prince, heared the cries of Florante , freed him and killed the lions that were about to kill Florante . While they were talking in the forest, they heard some voices which they found out to be that of Laura and Flerida. Laura told Florante that Adolfo tried to rape her but Flerida killed Adolfo with a bow and arrow. The four were then found by an army of Menandro, Florante ’s trusted friend. Florante married Laura and they ruled the Kingdom of Albania. After converting to Christianity, Aladin married Flerida and ruled over the Persian kingdom.

INTRODUCTORY NOTES: Florante at Laura , the full title of which was Pinagdaanang Buhay Nina Florante at Laura sa Kahariang Albanya: Kinuha sa Madlang Cuadro historico o pinturang nagsasabi sa mga nangyari nang unang panahon sa imperyo ng Gresya, at tinula ng isang matuwain sa bersong Tagalog, was written by Francisco (Balagtas) Baltazar in 1838. This awit was dedicated to Baltazar’s sweetheart, Maria Asuncion Rivera or Selya, who unfortunately married Baltazar’s rival, Mariano Capule.
Despite being a love story, Florante at Laura had underlying nationalistic tones that escaped the eyes of the Spanish censorship permitting it to be shown in theatres and plays. Adapted in different literary forms and versions, Florante at Laura , according to Hermenegildo Cruz, had 106,000 translations among them the Spanish translation made by Epifanio de los Santos. This copy of Florante at Laura was reprinted with an added foreword and explanation made by Carlos Ronquillo.
   Executive Summary and Introductory Note written by Wesley June P. Inay; Edited by Roberto T. Añonuevo.

Paunang Salita
 
Nang kalahatian ng 1906, na lumabas sa larangan ng Panitikang Tagalog ang mahalagang aklat ng "Kun sino ang kumatha ng Florante", ni G. Hermenegildo Cruz, ay sinasabing may mga 106,000 nang salin ng "Florante at Laura" ang naipalilimbag ng iba't iba; at sapul noon hangga ngayon ay marami na ring taón ang nagsipagdaan, at sa loob ng panahong iyan—lalo na nga't kung aalagataing siyang panahon ng kaunlaran ng Panitikang Tagalog at ng kasiglahan sa pagbabasá at ng pag-uumalab na lalo ng pagmamahal sa ating walang kahambing na Makatang Francisco Baltazar—ay walang alinlangang sa datihang bilang ng 106,000 ay di na rin kakaunti at di na iilang libo ang naparagdag pa. At sa harap ng kasiglahang iyan ay mapaghahalatang nagkaroon din ng ibayong sigla ang nagsisipagpalimbag. Isa't isa ay gumagawa ng kanikanyang kaya, upang mapalitaw na kalugodlugod ang "Florante at Laura". Ngunit sa likod ng kasiglahang iyan at kapuripuring pagpupunyagi ay kasakitsakit sabihing wari'y naipagwawalang bahala kung minsan ng ilan yaong tagubiling:
 
"Di co hinihinging pacamahalin mo tauana,t, dustain ang abang tula co gauin ang ibigui,t, alpa,i, na sa iyo ay houag mo lamang baguhin ang verso".
 
Naipagwawalang bahala? Walang alinlangan. Pinatutunayan ng mga pangyayari. Nguni't maaari namang paniwalaang hindi sa atas ng masamang hangad na "paalatin ang matatamis na tula" kundi bagkus pa ngang sa magandang nais, na lalo pang mapatamis. Lalong mapasarap. Lalong mapabuti. Lalong maitumpak. Gayon man, at maging gaano man kabanalang ganyang nais, ay di rin maipagkakailang tunay na pagwawalang bahala sa tagubilin at tunay na ipinagkakamit ng malubhang kasalanan ni Sigesmundong dinadaliri ng dakilang Makata.
 
Kailangan ngang kung ano ang akda ng dakilang Makata ay siyang papanatilihing buhay magpakailan man, walang munti mang pagbabago, sa maging labis man o kulang, kahi't mali mang nakikita. Ni isang titik, ni isang kuwit—maliban na nga lamang kung hindi maiwasan dahil sa makapangyarihang atas ng panibagong alituntunin sa pagsulat.
 
Sinasabing ni saan man ay wala na ngayong matatagpuang isa mang salin ng "Floranteng" limbag noong buhay pa si Balagtas, at may paniwalang ang iniingatan ni Dr. Pardo de Tavera ay siyang matanda sa lahat nang nakatago ngayon; nguni't sa kagandahang palad ay sumakamay namin ang isang salin ng lumabas noong 1861, linimbag sa papel Tsina ng "Imprenta de Ramirez y Giraudier", at sa kanyang takip na papel katalan—takip na ilinagay lamang ng maingat na may-ari—ay nakatitik ito: "Es propiedad de Don Jose Dioniso de Mendoza". Si Balagtas ay namatay noong ika 20 ng Pebrero ng 1862, sa gulang na magpipitongpu't apat na taón. Kaya, maliwanag, na buhay pa si Balagtas ng limbagin nina Ramirez ang "Floranteng" sumakamay namin, at matanda pang di hamak sa iniingatan ni Dr. Tavera, sapagka't ang kanya ay limbag lamang noong 1870 ng "Imprenta de B. Gonzales Mora" sa Binundok. Siyam na taón nga ang katandaan dito. At kung aalagataing buháy pa nga si Balagtas noong 1861 ay walang alinlangang dahil sa pagpipitagan man lamang sa noon pa ma'y itinuturing nang "Hari ng mga Manunula", ang sumakamay namin ay di pa "napanghihimasukan ng kamay ni Sigesmundo",
 
Ang saling iyan ay wala na sa amin, pagka't hindi amin. Naipagparanya lamang sa amin—dahil sa paglabas noong 1906 ng "kun sino ang kumatha ng Florante"—ng noo'y nag-aaral pa sa "Escuela de Derecho" at ngayo'y abogado Alfonso Mendoza, masugid na demokrata; at sa likod ng ilang buwang pag-iingat at pagsipi namin ay pinagpilitang bawiin ng nagpahiram, dahil sa minamahal daw mabutí ng kanyang ama, palibhasa'y sa mga nuno pa nila minana. Isinauli rin nga namin, sa likod ng kung makailang pagwawalawalaan.
 
At kamakailang maitanong namin uli sa abogado Mendoza ay ganito ang isinagot:
 
—Aywan bagá kung saan na naroon. Tila sira na ang mga unang mukha.
 
Kaya, nang paroonan ni Epifanio ay aywan kung nakuha niya o hindi....
 
Si G. Epifanio de los Santos—ang dalubhasang istoriograpo, ang guro, ang akademiko, ang sumakastila ng "Florante"—ay siyang tinutukoy. Kami ang sa kanya ay nakapagpahiwatig, upang mapawi ang maling paniwala, na "wala na ngayong Floranteng limbag nang buháy pa si Baltazar." At dahil diyan ay walang salang nagdumaling paroon, upang makuha—sa paano man—ang mahalagang hiyas ng Literaturang Tagalog na pinakamamahal niya. Sakaling nakuha niya, kahi't na nga sira-sira, ay dapat ipagpasalamat, sapagka't parang napalagay sa "kabang may pitong susi"; nguni't kung hindi, at kung natuluyan na ngang nasira, ay tunay na kahinahinayang.
 
Kahinahinayang! Tunay na kahinahinayang!...
 
Sakaling nasira na nga.
 
Nguni't gayon man ay may sukat na rin tayong dapat ikaaliw; ang siping naingatan namin. Pagkakapag-ingat, na maituturing nating isa na ring tunay na kapalaran, at siping walang munti mang pagbabago, palibhasa'y pinag-ingatan naming ilagay pati ng kanyang maliliwanag na kamalian sa limbagan at di dinagdagan, ni kinulangan, ng kahi't na ano.
 
At ang siping iyang sa huli'y linagyan namin ng mga paliwanag ay siyang ngayo'y inihahandog namin sa tanang magiliwin at mapagmahal sa walang kamatayang "Florante at Laura".
 
Maipaliliwanag naming buháy pa ang dakilang Makata ay nasasaulo nang mabuti ng kanyang mga anak ang "Florante at Laura". Paanong di magkakagayon ay sa pati ng iba't iba pa niyang akda'y nasasaulo rin? Ang "Florante" pa nga ba ang di mapapakintal sa kanilang ulo? At ang "Floranteng" nalalaman nila at mapahangga ngayo'y sariwa pa sa isipan ay isang saling ayon din sa kanilang ama ay siya niyang tunay na gawa. Dito natin mapagkukuro kung bakit walang kamalian sa mga huling labas ng "Florante", na di ang di mapupuna nila.
 
Kaya, nang ang ilang kabaguhang napuna namin, dahil sa masusing pagsusumag sa "Kun sino ..." at sa siping nasa amin ay maipakitang isaisa kay G. Victor Baltazar—anak na lalaki ng Makata at siyang pinakamatanda sa tatlong nabubuhay pa hangga ngayon (Victor, Isabel at Silveria), na laging nasa amin, tumitigil ng buwanan at lingguhan, dahil sa kalimitan nilang magpagamot dito sa Maynila, gayon din ang dalawang apong dalaga ni Balagtas, na sina Pepita at Vicenta[I.], anak ng Victor[II.]—; ang mga kabaguhang nadaliri ay pinatunayang "iba nga at di siyang nasa matandang nasasaulo nila". Nguni't, hindi naman napagpakuan namin ng tingin ang lahat, kundi ang madla lamang lalong mahalaga. Ni ang mga kamalian man ng pagkakalimbag sa siping nasa aming kamay ay di rin napag-usapan.
 
At ang lahat nang kaibhang iyan at kamalian ay siyang naging sanhi ng mga paliwanag namin sa dakong huli.
 
CARLOS RONQUILLO
Maynila, 10 Septiembre 1921.
 
[I.] Namatay noong ika 21 Sept. 1921.
[II.] Namatay noong ika 12 Dis. 1926.
 
-Alberta Balmaseda, asawa ni Victor, namatay noong Marso, 1921.
 
isadora ochigue:
why not post the whole english version story about florante at laura because some of students are searching for an english version..thank you
khat:
hindi ako makapaniwalang ganito pala kakontrobersyal kung sina ung tlagang mai akda ng florante at laura.......aun lng....buti nbsa q to, mai bago na nman akong nati2nan....
victor:
ggfgfgfgfgfgfgfgfgfgfgfgfgf
name:
PANGKALAHATANG BUOD: Ang awit na ito ay tungkol sa magkasintahang Florante at Laura. Si Florante, anak ni Duke Briseo, ay isang magiting na mandirigma sa kaharian ng Albania. Siya ay pinag-aral sa Atenas at doon niya naging kaaway si Adolfo na kaniyang kababayan. Nang umuwi sa Albanya, namuno si Florante at naging matagumpay sa digmaan laban sa mga Muslim. Dahil sa kaniyang kagitingan ay napaibig sa kanya si Laura, ang anak ni Haring Linceo. Habang nasa ibang bayan si Florante, inagaw ni Adolfo ang trono at ipinapatay sina Haring Linceo at Duke Briseo. Dinakip si Florante pag-uwi niya, saka ikinulong at pagkatapos ay iginapos sa punongkahoy sa gitna ng gubat upang kainin ng mababangis na hayop. Ngunit sinaklolohan siya ni Aladin, ang prinsipeng Muslim. Maririnig nina Florante and Aladin ang pag-uusap ng dalawang dalaga na sina Laura at Flerida. Isinalaysay ni Laura na dinala siya sa gubat at tinangkang pagsamantalahan ni Adolfo ngunit siya ay niligtas ni Flerida na kasintahan ni Aladin. Natagpuan ng hukbo na pinamumunuan ni Menandro, ang kaibigang matalik ni Florante, ang apat. Bumalik, ikinasal, at naghari sa buong Albanya sina Florante at Laura habang nagpabinyag, ikinasal, at namuno sina Aladin at Flerida sa kanilang kaharian.
name:
PANGKALAHATANG BUOD: Ang awit na ito ay tungkol sa magkasintahang Florante at Laura. Si Florante, anak ni Duke Briseo, ay isang magiting na mandirigma sa kaharian ng Albania. Siya ay pinag-aral sa Atenas at doon niya naging kaaway si Adolfo na kaniyang kababayan. Nang umuwi sa Albanya, namuno si Florante at naging matagumpay sa digmaan laban sa mga Muslim. Dahil sa kaniyang kagitingan ay napaibig sa kanya si Laura, ang anak ni Haring Linceo. Habang nasa ibang bayan si Florante, inagaw ni Adolfo ang trono at ipinapatay sina Haring Linceo at Duke Briseo. Dinakip si Florante pag-uwi niya, saka ikinulong at pagkatapos ay iginapos sa punongkahoy sa gitna ng gubat upang kainin ng mababangis na hayop. Ngunit sinaklolohan siya ni Aladin, ang prinsipeng Muslim. Maririnig nina Florante and Aladin ang pag-uusap ng dalawang dalaga na sina Laura at Flerida. Isinalaysay ni Laura na dinala siya sa gubat at tinangkang pagsamantalahan ni Adolfo ngunit siya ay niligtas ni Flerida na kasintahan ni Aladin. Natagpuan ng hukbo na pinamumunuan ni Menandro, ang kaibigang matalik ni Florante, ang apat. Bumalik, ikinasal, at naghari sa buong Albanya sina Florante at Laura habang nagpabinyag, ikinasal, at namuno sina Aladin at Flerida sa kanilang kaharian.
7yt :

ty  yr yr r r r yr uyr r r r r r r t t ytr 76r 6 076

jeaner:

sgvuydtyftftyewftyffuyguywdguygfeyfgweyfgfgfgweyfgweyfgeyfgu

 
pokemon:

hi po s nu

 
pakisagot plss..:

please poe pasagot nmn...pkilagay nmn ung umpisa ng florante at laura ung sa kabanata 1 na after ng mga cay celya, sa bbasa nito, tska ung sa gubat..after nun.un poe kabanata 1 2...
arvin navarro:

FLORANTE AT LAURA

nakakasawa hiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!
biotech:

go florante of bioteh!..go richmond
allyssa:
jethro alladel:

sana magkaroon ako ng diwa para mag aral
rose:
bat walang tula ni balagtas
karen vergara:

thank's for this information....

 
florante at laura:

saan pow ba makakahanap nang sa florante at laura kung alam nyo po sabihin nyo na lang po saakin kailangan lang po talaga ehhh kasi po para sa history ko po kung cnu naman po may alam sabihin nyo na lang po saakin repzzzz lang po kayu

thank you po

 
vbfchg:

jngvgufxd j
lanmer:
EXECUTIVE SUMMARY: Florante at Laura is a Filipino awit about a love story set in the Kingdom of Albania. Florante was the son of Duke Briseo from Albania. Florante was enrolled in Athens and later earned the admiration and respect of his teachers and fellow students while making an enemy out of Adolfo, a fellow Albanian, who was jealous of his achievements. Upon his return to Albania, Florante commanded the army in defeating the Muslims who had besieged the Kingdom of Crotona. After being successful in numerous battles against the Muslims, Florante fell in love with Laura, the king’s daughter. While Florante was away, Adolfo seized the throne and killed the king and Duke Briseo. Florante was arrested, imprisoned and was sentenced to die in the middle of the forest, where wild animals abound. Aladin, a Muslim prince, heared the cries of Florante, freed him and killed the lions that were about to kill Florante. While they were talking in the forest, they heard some voices which they found out to be that of Laura and Flerida. Laura told Florante that Adolfo tried to rape her but Flerida killed Adolfo with a bow and arrow. The four were then found by an army of Menandro, Florante’s trusted friend. Florante married Laura and they ruled the Kingdom of Albania. After converting to Christianity, Aladin married Flerida and ruled over the Persian kingdom.
chiyomi:
okay!!! I GET IT NOW!!!
haha:
chuvaneiz ek eklabvuh hahahahahaha..

tanga!

tanga!

tang *** ***
ana glaiza:
wow%21gud%20day%20po
hanabishi:
in fairness ok lang itong mga saknong na kwento para makuha nag mga importante na impormasyon
roselyn j. del rosario:
bakit po wala akong makuhang impormasyon tungkol sa pag-aalay kay selya
camille:
....pwede poh bang ibigay nyo poh ung 4 na himagsikan ni francisco baltazar
jhona jane:
pwe d bah ung
kabanata2 ng florante at luara sa atenas
:
:
clarkhaydon:
mga saknong 196 -204
joana:
pede mgtanong??....bakit ayw nia pbago ang berso nia?
:
:
:
: